كنده بود افتاد ؛ « فأخذ علىّ بن ابى طالب بيد رسول اللّه ( ص ) » ( 2 / 80 ) . مورد 28 : ابن اسحاق دربارهء رفتن پيامبر ( ص ) به شعبى كه در احد واقع است ، از همراهان آن حضرت ياد مىكند كه عبارتند از على بن ابى طالب ، ابو بكر ، عمر ، طلحه ، زبير ، حارث بن صمّه و جمعى از مسلمانان ( 2 / 83 ) . مورد 29 : زمانى كه رسول خدا ( ص ) به شعب رسيد ، على بن ابى طالب ظرفى از آب مهراس - جايى در بالاى احد - را پر كرد و براى حضرت آورد تا بنوشد ، اما آب بوى بدى داشت و حضرت ننوشيد و تنها خون صورت را با آن شست ( 2 / 85 ) . مورد 30 : ابن اسحاق شعرى از هند بنت اثاثة بن عباد بن مطلب در پاسخ شعر هند بنت عتبه كه دربارهء احد سروده بود ، نقل كرده و در بيتى از آن به حماسه‌هاى حمزه و على اشاره كرده است ( 2 / 92 ) : بكلّ قطّاع حسام يفري * حمزة ليثي و علىّ صقري مورد 31 : ابن اسحاق مىنويسد : رسول خدا ( ص ) در پايان جنگ احد ، به على بن ابى طالب دستور داد تا در پى دشمن برود و ببيند كه چه مىكنند و چه قصدى دارند . . . على بن ابى طالب گويد : من در پى آنها رفتم و ديدم كه قصد مكه را دارند ( 2 / 94 ) . مورد 32 : ابن اسحاق مىگويد : زمانى كه رسول خدا ( ص ) به خانه بازگشت ، شمشيرش را به دخترش فاطمه داد و فرمود : خونهاى آن را بشوى . به خداى سوگند كه امروز مرا تأييد كرد . على بن ابى طالب هم شمشير را به او داد و گفت : آن را بشوى . به خدا سوگند او امروز مرا تأييد كرد . رسول خدا ( ص ) فرمود : اگر تو امروز خوب جنگيدى ، سهل بن حنيف و ابو دجانه هم خوب جنگيدند . ابن هشام مىنويسد : برخى از آگاهان به من خبر دادند كه ابن ابى نجيح گفت : روز احد منادى ندا مىداد : « لا سيف الّا ذو الفقار - و لا فتى الّا علىّ » . ابن هشام مىافزايد : برخى از عالمان و آگاهان به من خبر دادند كه رسول خدا به على بن ابى طالب فرمود : مشركان ، ديگر چنين روزى با ما نخواهند داشت ، تا خدا ما را بر آنها پيروز گرداند . كشتگان قريش در احد به دست امام على ( ع ) مورد 33 : ابن اسحاق دربارهء كشتگان قريش در احد مىنويسد : يكى طلحة بن ابى طلحه بود كه على بن ابى طالب او را كشت . ديگر ، ابو سعيد بن ابى طلحه بود كه سعد وقاص او را از پاى درآورد . ( ابن هشام مىنويسد : گويند وى به دست على بن ابى طالب كشته شد )